Jakie są konkretne systemy generowania energii fotowoltaicznej?

Systemy wytwarzania energii fotowoltaicznej można podzielić na autonomiczne systemy wytwarzania energii fotowoltaicznej, systemy wytwarzania energii fotowoltaicznej do pracy w sieci oraz rozproszone systemy wytwarzania energii fotowoltaicznej.

1) Autonomiczne wytwarzanie energii fotowoltaicznej, znane również jako wytwarzanie energii fotowoltaicznej poza siecią, składa się głównie z paneli słonecznych, regulatorów i baterii. Jeżeli konieczne jest zasilanie odbiorników prądu przemiennego, wymagany jest również inwerter prądu przemiennego. Elektrownie fotowoltaiczne autonomiczne obejmują różne systemy wytwarzania energii fotowoltaicznej, które mogą pracować niezależnie z bateriami, takie jak systemy zasilania dla odległych wsi, domowe systemy zasilania fotowoltaicznego, zasilacze do sygnałów komunikacyjnych, systemy ochrony katodowej oraz latarnie uliczne zasilane energią słoneczną.Technologia
2) Fotowoltaiczne generowanie energii w sieci oznacza przekształcanie prądu stałego generowanego przez panele słoneczne na prąd zmienny spełniający wymagania sieci energetycznej poprzez falowniki sieciowe, a następnie bezpośrednie podłączanie do sieci publicznej.

Systemy fotowoltaiczne w sieci można podzielić na systemy z bateriami i bez baterii. Systemy sieciowe z bateriami posiadają możliwość regulacji i mogą być w razie potrzeby łączone lub odłączane od sieci. Ponadto działają jako rezerwowe źródło energii i mogą dostarczać energii awaryjnej w przypadku braku zasilania w sieci. Takie systemy są często instalowane w budynkach mieszkalnych. Systemy sieciowe bez baterii nie posiadają możliwości regulacji ani funkcji zasilania rezerwowego. Zazwyczaj są instalowane w większych systemach.

Fotowoltaiczne wytwarzanie energii elektrycznej z podłączaniem do sieci obejmuje duże centralne elektrownie fotowoltaiczne podłączone do sieci, które zazwyczaj są na poziomie narodowym. Główne cechy to bezpośrednia transmisja wytwarzanej energii elektrycznej do sieci w celu skumulowanego rozdziału użytkownikom. Niemniej jednak, elektrownie te wymagają dużych inwestycji, mają długi okres budowy i zajmują duże powierzchnie ziemi, dlatego nie są zbyt rozwinięte. Z kolei rozproszone, małe systemy fotowoltaiczne podłączone do sieci, w szczególności systemy fotowoltaiki integracji z budynkami, stały się głównym nurtem w zakresie fotowoltaicznej produkcji energii elektrycznej podłączanej do sieci dzięki zaletom, jak niskie nakłady inwestycyjne, szybka realizacja, małe zapotrzebowanie na powierzchnię ziemi oraz silne poparcie ze strony polityki państwa.

Rozproszone wytwarzanie energii fotowoltaicznej, znane również jako rozproszona produkcja energii lub rozproszone zaopatrzenie w energię, odnosi się do instalowania małej skali systemów wytwarzania energii fotowoltaicznej na miejscu lub w pobliżu miejsca zużycia energii elektrycznej, w celu zaspokojenia konkretnych potrzeb użytkowników oraz wspierania opłacalnej pracy istniejącej sieci dystrybucyjnej, albo jednoczesnego spełnienia obu tych wymagań.

Podstawowe wyposażenie rozproszonego systemu wytwarzania energii fotowoltaicznej obejmuje panele słoneczne, konstrukcje nośne, skrzynki zbiorcze prądu stałego, szafy rozdzielcze prądu stałego, falowniki sieciowe, szafy rozdzielcze prądu przemiennego itp. Dodatkowo system zawiera również urządzenia do monitorowania pracy systemu oraz urządzenia do monitorowania środowiska. Zasada działania rozproszonego systemu wytwarzania energii fotowoltaicznej polega na tym, że przy występującym promieniowaniu słonecznym panele słoneczne przekształcają energię słoneczną w energię elektryczną, która następnie jest przekazywana do szafy rozdzielczej prądu stałego poprzez skrzynkę zbiorczą prądu stałego. Energia elektryczna jest następnie przekształcana przez falownik sieciowy na prąd przemienny i dostarczana do obciążenia własnego budynku. Nadmiar lub niedobór energii jest regulowany poprzez połączenie z siecią.